Reinkarnacja

Religia i wiara Reinkarnacja jest jednym z aspektów, w które wierzą buddyści. Ale nie wszystkie wierzenia świata w to wierzą. Reinkarnacją nazywamy stan, kiedy to dusza po śmierci ciała może wcielić się w inne ciało, czyli inny byt fizyczny. Dzieje się tak, kiedy dusza wciela się w ciało jakiegoś nowonarodzonego dziecka, zwierzęcia, rośliny. Reinkarnacja w dosłownym znaczeniu jest to ponowne wcielenie. Reinkarnacja to podstawa wierzeń wielu wyznać, także w buddyzmie jest to jedną z podstaw, choć buddyści wiążą to z brakiem duszy indywidualnej. W tym wierzeniu występuje trochę różniąca się forma reinkarnacji. W buddyzmie następuje rozpad człowieka na pięć pewnych części. Buddyści nigdy nie wierzyli w trwałe rzeczy, które są w stanie przechodzić o innego ciała. Nie ma w buddyzmie stałej i trwałej duszy. Ale wierzą oni w pewnego rodzaju karmę, która ma jakiś wpływ na ich następne życie. To tak, jakby jakaś siła popychała w życiu do przodu. I być może kolejne życie posiada różnice względem poprzedniego, ale istnieje karma z poprzedniego życia, która ma na to wpływ. To strumień świadomości nosi w sobie tak zwane nasiona karmiczne, które decydują o miejscu oraz kształtu odrodzenia się.

Przyjęcie jakiejkolwiek religii to poważna sprawa. Nie można takich rzeczy robić pochopnie. W wielu mniej cywilizowanych państwach i krainach religie przyjmują osoby świadome, w kościele katolickim chrzci się niemowlęta. Dlaczego? Chrześcijańscy duchowni doskonale zdają sobie sprawę z niedoskonałości wyznawanej przez nich religii. Dlatego chrzci się małe dzieci, by te nie miały możliwości same decydować. Jeśli by tak było, to liczba chrześcijan byłaby zdecydowanie mniejsza niż obecnie. Zanim więc zdecydujemy się na ochrzczenie dziecka bez jego zgody i w czasie nieświadomości, to się zastanówmy, czy oby nasza pociecha w przyszłości nie będzie miała nam tego za złe.Chrzest nie jest przymusem. Jeśli nasze dziecko będzie tego chciało, to istnieje przecież możliwość chrztu nawet w dorosłym wieku. Pozwólmy więc wybrać naszemu dziecku i nie zmuszajmy go do wyznawania religii, której nie zna i nie rozumie. Może się bowiem zdarzyć, a często się tak dzieje, że narzucanie chrześcijaństwa krzywdzi psychikę naszych potomków.

Gdy Jezus otrzymał wiadomość, że jego przyjaciel Łazarz jest chory, udał się wraz z uczniami znad rzeki Jordan do Bretanii. Kiedy przybył na miejsce, siostra Łazarza Marta, powiedziała mu, że brat jej od czterech dni spoczywa w grobie. Wówczas Jezus oznajmił, że Łazarz zmartwystania, bo ona uwierzyła, że Chrystus jest Synem Bożym. Kazał usunąć kamień zamykający wejście do pieczary i wezwał Łazarza. Wyszedł on obwiązany pogrzebowymi płótnami. Artyści w różny sposób przedstawiali opowieść o Łazarzu. Wczesne wersje malarskie, wiernie ilustrują tekst nowotestamentowy i ukazują Łazarza wychodzącego z grobu, mieszczącego się w pieczarze. Z czasem artyści nieco odbiegli od tekstu Ewangelii, a wydarzenia przedstawione są w scenerii bardziej współczesnej Europejczykom. Europejczykom tych późniejszych przedstawieniach, Łazarz podnosi się z trumny, często umieszczonej w budynku a nie w pieczarze.