Po co chrzest?

Religia i wiara Pierwotnie, chrzest był bardzo ważnym obrzędem. W początkach chrześcijaństwa chrzczono ludzi dorosłych, którzy świadomie i z własnej woli wstępowali we wspólnotę chrześcijańską. Gdy nie było księży i instytucji Kościoła, ludzie chrzcili siebie nawzajem w rzekach lub innych zbiornikach wodnych, z Biblii znamy rzekę Jordan. Dzisiaj należy się zastanowić dlaczego chrzcimy swoje dzieci. Często robimy to pod przymusem naszych rodziców, którzy mówią, że "tak trzeba". Nie liczy się już cała oprawa duchowa tego wydarzenia, ale to, że stół ugina się pod różnego rodzaju wykwintnymi daniami, a dziecko, choć jeszcze zupełnie nieświadome, dostaje dużo prezentów. Dzisiaj chrzcimy małe dzieci, więc nie mają one wyboru, ale może warto się zastanowić czy lepiej nie zrezygnować z tego obrzędu, by dać w przyszłości naszemu dziecku możliwość wyboru. Chrzcząc dziecko skazujemy je na przynależność do wspólnoty, której często sami nie aprobujemy, a do której wybrali nas nasi rodzice i to nie ze względu na wiarę czy światopogląd, ale przez wzgląd na opinię otoczenia.

Wyznanie wiary, dzięki wypowiedzeniu którego człowiek staje się muzułmaninem bądź potwierdza, że nim jest.Šahada oznacza w języku arabskim wyznanie wiary. Na jej formułę składa się tekst: "la ilaha illa Allah va Muhammad rasul al lam" ("Nie ma boga poza Bogiem, a Mahomet jest jego wysłannikiem").Pierwszymi słowami zamieszczonymi w Surze Otwierającej w Koranie jest właśnie šahada. Wypowiedzenie tej formuły pełni również podobną funkcję do tej, którą ma chrzest w religii chrześcijańskiej. Niedługo po przyjściu na świat dziecka, w rodzinie muzułmańskiej następuje uroczyste nadanie noworodkowi imienia. Wtedy też najstarszy bądź cieszący się największym szacunkiem mężczyzna z rodu, szepcze do ucha dziecka wyznanie wiary, wypowiadając je jakby w imieniu malca, który jeszcze nie potrafi mówić. Uważa się, że od tej pory dziecko jest włączone w poczet wyznawców islamu. Jeśli natomiast człowiek dorosły chce zostać muzułmaninem, to musi z intencją (ar. niyya) głośno wypowiedzieć tekst šahady w obecności dwóch świadków. Trzeba się jednak przed podjęciem takiego kroku dobrze zastanowić, gdyż nie można później zrezygnować z bycia wyznawcą islamu, a odstępstwo od wiary jest karane śmiercią. Obowiązkiem każdego muzułmanina jest publiczne wyznanie wiary.

Oddone Colonna urodził się w 1368 roku, w okolicach Rzymu. Został mianowany przez Innocentego VII kardynałem kościoła świętego Jerzego In Velabro. 6 listopada 1417 roku, zebrane na soborze zgromadzenie, w którym uczestniczyło 23 kardynałów i 30 przedstawicieli chrześcijańskich nacji, wybrało jednogłośnie na papieża 49 - letniego Colonnę. Elektowi, który nie miał święceń w ciągu trzech dni udzielono kolejnych stopni: diakonatu, kapłaństwa i episkopatu, upoważniając go do objęcia najwyższej władzy w Kościele. Papież energicznie przystąpił do odbudowy zniszczonego miasta. Pełen rezerwy był natomiast jego stosunek do soboru w Konstancji. Jeszcze więcej zastrzeżeń Marcin V wysuwał pod względem uchwał soborowych, które głosiły wyższość soboru nad władzą papieża i zapowiadały regularne zwoływania następnych zgromadzeń. Gdy zgodnie z decyzją biskupi zjechali się w 1423 roku, do Pawii, Marcin V przerwał obrady pod pretekstem zarazy, która wybuchła w tym rejonie. Otwarcia soboru, Marcin V już nie dożył. Zmarł dotknięty paraliżem. Pochowany został w bazylice Laterańskiej.