Pan Bóg

Religia i wiara Pan Bóg jest w naszym życiu i zawsze będzie. To On stworzył nasz świat. Podzielił ludzkość na grupy językowe, dał prawo wyboru jeśli chodzi o wiarę. Człowiek zapomina o Bogu, gdy mu się wiedzie, gdy ma zdrowie i pieniądze, a kiedy coś się zaczyna psuć w jego życiu, wtedy przypomina sobie o istnieniu Pana Boga. Bóg powinien być zawsze w naszym życiu, nieważne czy nam się dobrze wiedzie czy źle. Nie wszyscy ludzie przypominają sobie o tym, że jest Bóg wtedy, gdy tracą zdrowie czy ich życie jest zagrożone. Są wierni, którzy modlą się do Stwórcy bez względu na to co się dzieje w ich życiu. To jest silna wiara, a wiara może wiele zdziałać. Dlaczego w dzisiejszych czasach wydaje się, że Bóg nie jest modny, że wiara w Boga nie jest modna? Na słowa - idę do kościoła. Ludzie reagują dziwnie, zwłaszcza młodzi. Dlaczego nie ma w życiu człowieka miejsca dla Boga? Mijamy kościoły nie wstępując nawet na jedną "Zdrowaśkę". Dlaczego? Bo nie mamy czasu? Bo życie ucieka i nie ma w nim miejsca dla Boga? Więc dlaczego człowiek wzywa pomocy Boga, gdy jest mu źle i cały świat wali mu się na głowę?

Średniowieczny człowiek i jego Bóg Od epoki karolińskiej aż do XIII wieku ludzie czcili Boga w sposób triumfalny. Zbawiciel często przedstawiony był na sposób królewski w świetle chwały, zaś aspekty człowieczeństwa nabierały w ikonografii cech triumfalnych. Wystarczy wspomnieć wizerunek Jezusa na krzyżu, którego średniowieczny człowiek ubrał w bogate szaty i królewska koronę. W średniowieczu mimo wszystkich niedoskonałości i chaosu to Bóg przewodził człowiekowi, wywierając dobroczynny wpływ na wszystkie aspekty jego życia. Rosła liczba świętych, wielu ludzi dążyło do doskonałości, a wielu żyło w stanie łaski. Był to okres wielkich katedr wspaniałych klasztorów i opactw. Człowiek oddany był Bogu całym sercem i wszystko mylił z myślą o Nim. W jednym ówczesnym państwie rządzili królowie, którzy potem zostali świętymi. Arystokraci podążyli drogą ewangelicznej doskonałości, a ….. zaczynała rozumieć potrzebę niesienia miłosiernej pomocy potrzebującym. Zbawiciel otoczony był szacunkiem, posłuszeństwem i miłością. Bóg i człowiek .

Ci, którzy tworzyli Biblię, nie chcieli stworzyć książki do historii,nie taka była ich intencja. Tworzyli oni od natchnieniem ducha świętego. Rozdział od pierwszego do trzeciego to dzieło, które należy interpretować pod kątem tego, co działo się wtedy w Izraelu i tego, jaka była ówczesna kultura Izraela, inaczej taki tekst będzie nieadekwatny. Intencją hagiografa nie było przedstawieniowe faktów, dlatego nie należy traktować tych tekstów jak prehistorii biblijnej, bo to w istocie nie jest prehistoria biblijna. Na dowód tego, że opis tego, jak powstawał świat, nie jest opisem rzeczywistych wydarzeń jest to, ze powstały dwie wersje tego wydarzenia. To, że jednak ludzie okresu średniowiecza i wcześniej, uznawali te opisy jako fakty, które należałoby przyjmować jako naukę, doprowadziło do ostrych spięć między nauczycielami kościelnymi a naukowcami przyrodniczymi w szesnastym wieku, a także później, czyli na przykład kiedy żył Darwin, a Darwin żył w dziewiętnastym wieku. Pierwszy opis pochodzi z piątego, czwartego wieku, drugi jest starszy - z dziesiątego, dziewiątego