Oświecenie buddy

Religia i wiara Ten dzień jest bardzo ważnym świętem w wyznaniu buddyjskim. Upamiętnia ważny dzień, czyli oświecenie Buddy. Jak sama nazwa wskazuje, dzień Oświecenia Buddy jest dniem, w którym wielki mistrz doznaje Oświecenia. Istnieją różne tradycje oraz szkoły buddyjskie, dlatego nie ma jednego dnia tego święta i sposoby jego obchodzenia też są odmienne. W jednej z tradycji buddyjskich święto to obchodzone jest podczas pełni księżyca w szóstym miesiącu księżycowym, który nazywa się pali. Nazwa święta wywodzi się od miesiąca, ale w kalendarzu indyjskim. Oczywiście nie uwzględnia się tu roku przestępnego, bo wtedy święto przypada w czerwcu, a nie w maju. Święto to upamiętnia nie tylko oświecenie, ale także narodziny Buddy, kiedy to jego matka poczęła Buddę w gaju, pod drzewem sal. Jeśli chodzi o oświecenie, to buddyści wierzą, że na początku Budda przez sześć lat praktykował ascetyzm, jednak nie przynosiło to rezultatu, dlatego oddalił się do pobliskiej wioski. Tam zasiadł na macie z trawy, zwrócił swą twarz w stronę zachodu i postanowił nie odchodzić aż do momentu, kiedy osiągnie oświecenie. I w końcu stało się tak podczas nocy księżycowej. Święto to upamiętnia także jego odejście, kiedy to Budda zadecydował, że czas już odejść.

Warto uwieczniać ważne momenty w naszym życiu. Szczególnie, jeśli myślimy o dzieciach. Kamery i aparaty towarzyszą nam już w momencie narodzin, a później przez kolejne etapy życia. Jeśli mamy swoją małą rodziną uroczystość, to także warto pomyśleć o uwiecznieniu jej i zatrzymaniu dla potomnych. Dotyczy to także samego chrztu, który w życiu chrześcijan jest niezwykle ważny. Wiąże się to bowiem z chwilą przyjęcia dziecka do grona katolików.Księża fotografów nie lubią podczas kościelnych uroczystości, ale też nie negują samego faktu ich obecności. Musimy tylko zwracać uwagę, by fotograf nie zachowywał się zbyt nachalnie. Zdjęcia z chrztu w kościele powinny mieć charakter przede wszystkim reportażu. Oczywiście nutka artyzmu jest w tym wszystkim wskazana, ale najważniejsze, by na fotografiach znalazły się najistotniejsze momenty chrztu, a więc znaczenie dziecka znakiem krzyża przez księdza i rodziców, jak i poświęcenie samą wodą.

Paweł nie należał do grona dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa, ale uważany jest za pierwszego wielkiego, chrześcijańskiego misjonarza, który swoją działalnością szerzył wiarę wśród pogan. Urodził się jako, Saul, co po polsku tłumaczono jako Szaweł. Pochodził z żydowskiej rodziny, zamieszkującej w Tarsie. Był obywatelem Rzymu, używającym greckiej wersji imienia Paweł, lecz zarazem pobożnym Żydem, który uważał, że chrześcijanie zagrażają żydowskiemu prawu i tradycji. W drodze do Damaszku, gdzie zamierzał wykorzenić chrześcijaństwo, oślepiła go światłość z nieba. Wówczas przemówił do niego Jezus, by udał się do Damaszku, a tam otrzyma dalsze wskazówki. W mieście Szaweł pościł i modlił się przez trzy dni. Gdy Annasz zarzucił mu, że prześladuje chrześcijan, Jezus ukazał się mu i oznajmił, że wybrał Pawła po to, by szerzył wiarę. Annasz opowiedział, więc o swoim widzeniu Szawłowi, który natychmiast odzyskał wzrok.