Dzieci w islamie

Religia i wiara Mówi się o sytuacji kobiet w islamie, ale warto zwrócić uwagę na sytuację dzieci i ich dzieciństwa w tej religii. Ogólnie w islamie względem wszystkich istot żywych obowiązuje szacunek, także wobec dzieci. Podobno Bóg potępił mordowanie córek w kulturze islamu, gdyż każde dziecko jest błogosławieństwem. Wyraźnie napisane jest w pismach świętych dla islamu, że kiedy mężczyzna nie cieszy się z narodzin dziecka, to popełnia grzech i źle rozumie słowo Boga. Jeśli zaś matka pragnie karmić dziecko piersią przez dwa lata, to ojciec musi zapewnić jej żywność i odpowiednie warunki dla rozwoju dziecka. Ważne w islamie jest to, że sieroty nie są tępione przez społeczeństwo. Bóg nakazuje być dla nich sprawiedliwymi i nie karać ich za to, że zostały porzucone. Ludność musi zapewnić im odpowiednie schronienie. Nawet prorok Mahomet był niezwykle tolerancyjną osobą dla dzieci, które niegrzecznie się zachowywały. Nie karał ich za chowanie, lecz pouczał. Niestety dziewczynki są gorzej traktowane niż chłopcy, ponieważ zmuszane są do szybkiego wychodzenia za mąż. Jeśli chodzi o adopcję, to nowi opiekunowie nie są rodzicami dziecka, a dziecko nie może przejąć po nich nazwiska, ani dziedziczyć majątku.

Abrahamici to jedna z wielu grup, o których mowa jest w historii chrześcijaństwa. Powołana została ona do życia mniej więcej w połowie osiemnastego stulecia, natomiast funkcjonowała w Czechach. Jej członkowie wywodzili się z rozmaitych chrześcijańskich środowisk, a zatem część spośród nich była katolikami, część protestantami, a jeszcze inni byli żydowskiego wyznania. Deklarowali się oni jako wyznawcy takiej religii, którą ich zdaniem wyznawał Abraham, zanim jeszcze nakaz obrzezania zaczął obowiązywać oficjalnie. Co prawda wierzyli w Boga, ale z drugiej strony nie uznawali ani Trójcy Świętej, ani też boskości Jezusa Chrystusa. Nie zgadzali się również z częścią tego, co zostało zapisane w Biblii, a zatem między innymi odrzucali istnienie czegoś takiego jak grzech pierworodny. To wszystko oczywiście nie podobało się władzom, dlatego też wydano im polecenie, że mają obowiązek konkretnego zadeklarowania się odnośnie religijnego wyznania. Nie uczynili tego, w zawiązku z czym wygnano ich z kraju.

Dawniej zapewne dziwiliśmy się naszym dziadkom i rodzicom, kiedy na robioną przez nas laurkę reagowali wzruszeniem i bardziej ich to cieszyło, niż kupowany prezent. Na tej kartce widniała nasza włożona w nią praca zapał, pomysł. Wszystko. Kupowane rzeczy są piękne, ale nie mają włożonego do środka serca. Czasem sami zaczynamy doceniać, jeśli ktoś dla nas coś sam zrobił, ma to większą wartość, niż gdyby kupił. Warto wrócić wspomnieniem o tych czasów, by uświadomić sobie, że nic się nie zmieniło i nadal lubimy dostawać rzeczy wykonane własnoręcznie. Pomyślmy przed świętami o swoich bliskich i wykonajmy dla nich kartki świąteczne. Przy odrobinie pomysłu i materiałów i nawet gotowych worów, możemy wykonać małe działa sztuki. Kartka świąteczna podarowana bliskiej osobie przywróci jej uśmiech. Własnoręcznie robiona kartka świąteczna może być wyciągnięciem do kogoś ręki, uśmiechem w stronę sąsiada, czy wyznaniem komuś naszej miłości do niego, kartki są także doskonałym pretekstem, by do kogoś podejść.