Bóg i wiara

Religia i wiara Ci, którzy wierzą w Stwórcę tego świata, wiedzą, że czeka ich nagroda po śmierci - wieczne przebywanie z Bogiem.Tak, jak sam Bóg powiedział, czeka nas niebieskie mieszkanie razem z Nim. Jesteśmy po to tutaj na ziemi, by móc być potem tam, w niebie. Bóg nam dał życie, które kończy się śmiercią ale ta śmierć to przebywanie z nim samym w jego domu, jakim jest niebo. Dał nam tez możliwość wyboru, co jest dla nas dobre. Ciągłe modlitwy pomagają nam być lepszymi ludźmi, ale człowiek zapomina się modlić. To przecież jest bardzo ważne, tak jak rozmowa z kimś kogo znamy. On nam dał życie a my mu nie ufamy? Boimy się czegoś, czy nam się nie chce nic robić z wdzięczności? Boga traktujmy jak przyjaciela. Rozmawiajmy z nim, pamiętajmy o jego świętach, mówmy o nim, myślmy o nim, prośmy go, dziękujmy mu itd. Ludzie o tym zapominają. A to błąd. Bo życie z Bogiem jest spokojne i szczęśliwe. Wiedząc, że masz kogoś, kto się o Ciebie troszczy jest prawdziwym szczęściem. Jednym słowem, zapominamy o Bogu a On o nas nie zapomina. Zapominamy też, że modlitwa zbliża ludzi.

Symbolika ludzko - boskiego Serca Jezusa Jezus z Nazaretu nie jest zwykłym człowiekiem jest człowiekiem - Bogiem. Serce Jezusa to nie tylko jedno z wielu serc, lecz serce złączone z uosobieniem słowa Bożego. W szerszym znaczeniu symbolizuje ono całą ludzkość - Boską Osobę ukazując nam samego Boga. Centrum tej osoby jest kosmiczna Miłość, którą swoją mocą może poruszać się słońce i gwiazdy. Serce Jezusa jest największym ze świętych, sanktuarium miłości i wiecznej chwały. Kult Jezusa, a zarazem jego ojca zwraca się ku sercu fizycznemu, które biło podczas ziemskiego życia Chrystusa. Dziś bije ono zarówno w niebie jak i na wyniesionym do chwały wiecznej Sercu Chrystusa, oraz na ziemi w Świętej Eucharystii. Jednakże nie jest ono postrzegane przez kryteria ziemskiej, lecz poprzez kryteria wiary, czyli jako organ Bożej Miłości. Jezus przekazał człowiekowi swe przesłanie obrazowo wyszedł naprzeciw ludzkiej cielesności i wykorzystał motyw serca jako połączenie Człowieka i Boga

Pierwszy opis stworzenia świata dzieli się na kilka tematów. Jednym z nich jest to, ze całość działalności stwórczej ukierunkowana jest na człowieka, który jest uwieńczeniem boskiego dzieła. Innym tematem jest to, że liczba siedem to u Izraelitów symbol doskonałości i pełni. Dlatego bóg przez siedem a nie osiem dni stwarzał świat. Ważny jest w Biblii aspekt czasowy - na przykład w opisie stworzenia świata jest zaznaczony początek historii czyli w opisie pierwszy dzień, dzień czwarty to ciała niebieskie, czyli zegary czasu dla człowieka, a ostatni dzień to święty szabat. Pierwsze trzy dni pokazują zaprowadzenie ładu we wszechświecie. Czyli stworzenie przestrzeni kosmicznych. Trzy kolejne dni to przyozdabianie świata poprzez dzieła. Bóg to ten byt, który wprowadza i harmonię wszechświata, człowiek zaś jako obraz i podobieństwo Boga,zostaje obdarowany ładem świata, ma go strzec i na wzór Boga go realizować. Bóg stwarza świat mocą słowa, które wyraża jego wole. Słowo Boga nie jest puste, ale jest skuteczne.